پژوهش‌های زیست قوم‌شناسی و توسعۀ پایدار

پژوهش‌های زیست قوم‌شناسی و توسعۀ پایدار

گیاه‌قوم‌شناسی دهستان کدکن: دانش بومی زنان در طبقه‌بندی و کاربرد گونه‌های گیاهی خودرو

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 گروه جغرافیای و برنامه‎ریزی روستایی و شهری، دانشکدۀ جغرافیا و علوم محیطی ، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
2 هستۀ میان رشته‌ای زیست قوم شناسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
10.22034/jresd.2026.578762.1016
چکیده
در فرآیند توسعۀ اجتماعات محلی در ایران، خردهای محلی و به‌ویژه دانش‌های بومی زنان عموماً مورد غفلت قرار گرفته‌اند؛ در حالی که همین دانش می‌تواند خود مبنایی برای توسعۀ درون‌زا و پایدار باشد. دهستان کدکن در شهرستان تربت حیدریه، با توجه به بسترهای طبیعی و فرهنگی خود، مکان مناسبی برای مطالعه و مستندسازی دانش بومی زنان در حوزۀ گیاهان خودرو در چارچوب توسعۀ درون‎زا است. مقالۀ حاضر بخشی از نتایج پژوهشی در چارچوب مذکور است. در این میان، متن حاضر به صورت مشخص بر احصا، توصیف و تحلیل دانش بومی زنان منطقۀ کدکن در مورد گیاهان خودرو متمرکز است. پژوهش پیش‌رو با استفاده از روش کیفی و مبتنی بر فنون مشاهدۀ مشارکتی، مشاهدۀ مستقیم و مصاحبه‌های عمیق با مشارکت‌کنندگان سامان یافته است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که زنان کدکن گیاهان خودرو را به دو دستۀ اصلی «علف‌های باغی» و «علف‌های کوهی» طبقه‌بندی می‌کنند. در مجموع، ۶۳ گونه گیاهی خودرو در منطقه شناسایی شد که بر اساس کارکرد در سه گروه «خوراکی-غذایی»، «دارویی-درمانی» و «کاربردی-اقتصادی» دسته‌بندی گردیدند. در حوزۀ خوراکی-غذایی، گیاهان در چهار مقولۀ طعم‌دهندگان بومی، پایۀ نوشیدنی‌های بومی، میوه‌های بومی و خوراک‌های بومی بررسی شدند. در حوزۀ دارویی-درمانی، ۳۰ گونه با خواص درمانی متنوع شناسایی شد که زنان از آن‌ها به روش‌هایی همچون تهیه ضماد، عرقیات، زیفت، جوشانده و خمیر برای درمان بیماری‌هایی نظیر شکستگی استخوان، آبسۀ دندان، عفونت و دل‌درد استفاده می‌کنند. در حوزۀ کاربردی-اقتصادی نیز از گیاهان در ابزارسازی‌های سنتی، ساختمان‌سازی و صیقل دادن تنور بهره‌برداری می‌شود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که دانش بومی زنان کدکن گنجینه‌ای ارزشمند از تجربه، زیست‌جهان و سازگاری با طبیعت است. زنان به‌عنوان کلیدداران اصلی این دانش، در حفظ تنوع زیستی، امنیت غذایی و سلامت جامعه محلی نقش محوری دارند.
کلیدواژه‌ها

دوره 1، شماره 1 - شماره پیاپی 1
در حال انتشار
بهار 1405

  • تاریخ دریافت 12 فروردین 1405
  • تاریخ بازنگری 28 اردیبهشت 1405
  • تاریخ پذیرش 29 اردیبهشت 1405